Aşk?

  Ne kadar gariptir aşk... Bu zamana kadar senden habersiz yaşamış birinin hayatına bodoslama dalmak bir anda... Tabi o da seninkine... Bu zamana kadar ne yapmış, kimi sevmiş, neler yaşamış hiç bilmeden bir gizem dünyasında bulmak kendini... Alışkanlıkları, arkadaşları, ailesi... Bu tarafı mı aslında insanları heyecanlandıran aşkın? Bu gizem mi? Giderek sürprizlerle karşılaşmak, yeni şeyler keşfetmek... Kendine yeni bir bilmece bulmak... Ve o bilmeceyi çözdükten sonra da bir kenara koymak... Yeni bilmeceler için yer açmak... 
  Çok nankör değil mi aşk?

İlk AŞK...

  Evettt yorucu ve bol sıkıntılı bir sınav haftamdan sonra hiçbir şey düşünmemenin keyfine vararak tekrardan buradayım... 
  Pilini değiştirdiğim radyomla yeniden eski nostaljik ve romantik anlarımıza da hızlı bir giriş yaptık... Özlemişim ya... Yalnız bu sefer yağmur da bize eşlik etmek istedi anlamış gibi... Tüm gücüyle yağıyor dışarıda...
  Neyse... Bu kadar laf ebeliği yeter sanırım... Bugünkü konumuz: İlk AŞK...
  Hep derler ya ilk aşklar unutulmaz... Hiçbir zaman yenisi o eski tadı, heyecanı vermez diye... Bir kez daha boynumu eğip inandım bu söze... 
  Ben çok erken yaşta tattım bu duyguyu... O çocukluğun verdiği saflıkla da hiç anlamadım bugüne kadar ilk aşkım olduğunu... Hep öylesine çocukça birşey olduğunu düşündüm... Aslında öyleydi de bi bakıma... Ama şimdi anlıyorum ki biraz daha fazlaymış benimki...
  Ben hep onu aramışım aslında... Hep onunla ilgili hayal kurmuşum... Hep o girmiş rüyalarıma... Hiçbir zaman silmemiş beynim onun yüzünü... Onu her görüşümde hep acımış bir yanım... Kırılmış... Yaşayamadıklarıma, zamanı geri döndürememeye yanmışım... Bir sürü 'keşke' biriktirmişim... 
  Ben çok küçük yaşta bulmuşum aşkın o en saf halini... Hiçbir şeyin farkına varamadan... Belki de bu yüzdendir benim bu arayışım... Bir daha bulabilmek için... 
  Şimdi düşünüyorum da... Aradan yıllar geçtiğinde bir gün yine karşılaştığımızda, o yanında çocukları ben yanımda çocuklarımla, yine o içimde bitmek bilmeyen ateşle yüzüne bakacağım... Onun hiç haberi olmadan...

Bazen...

  Yine gece ve yine duygusal bir ben... Bu sefer öyle çok şey yazmayacağım... Benim yerime şarkı anlatacak size herşeyi...

Nev - Bazen 
İçin öyle sıkılır kimse bilmez neyin var sen bile 

Olup bitenleri seyredersin öylece 
Yalnızsındır kalabalıklar içinde kim daha iyi bilir ki 
Bir ses vardır çözer herşeyi yasaktır duyamazsın 
Bazen kendi gölgene basar sendelersin ıssız sokaklarda 
Bir karayel eser üşütür yalnızlığını yüzüne vurur 
Çıkar gelir pişmanlıklar en zayıf anında
Boğazında yıllanır bir düğüm 
Umrunda mı zamanın senin küskünlüğün 
Bazen

Tamamen Yabancı...

  Ders çalışmak zorunda olduğumdan mıdır nedir bugün internette ne kadar garip saçma şey varsa araştırıp baktım... Bir ara da eski arkadaşlarımın profillerine daldım... Sonra düşündüm ne kadar da değişmişler... Sanki benim tanıdığım benim birşeyleri paylaştığım çok sevip çok kızdığım insanlar değildi onlar... Biraz burukluk hissettim biraz üzüldüm... 
  O eskiden sevmediğim herşeyi gözüme batan insanlar bile bana artık o kadar yabancıydı ki... Kavga ettiğimiz şeyleri düşündüm... Ne kadar da çocukmuşuz... O zamanlar ne kadar da önemliydi o konular... 
  Sonra eskiden hoşlandığım çocuklara baktım... Kimisinin yeni sevgilisi vardı gözlerinin içine bakan... Bir yandan çok sevindim onun için bir yandan da bir tarafım buruldu yine... Üstünden o kadar zaman geçmesine rağmen bende şaşırdım böyle hissetmeme... Kimbilir belki de zamanında içimde kalanlara üzüldüm... Yaşayamadıklarıma... 
  Sonra en son olarak yakın zamanda konuştuğum, beni çok sinirlendirdiği için konuşmayı kestiğim bi çocuğun profiline baktım... O kadar garipti ki... Beynim onu o kadar çabuk silmiş ki adını hatırlayamadım bir türlü... Mesajlarıma bakıp onu bulmak zorunda kaldım... Sonra baktım şöyle bir fotoğrafına... Hiçbirşey hissetmedim... Ne bir sinir ne bir öfke... Hatta neden kavga ettiğimizi bile zor hatırladım... O kadar saçma geldi ki o da yine... Sonra onun hayatında iyi yönde gelişmeler olduğunu gördüm... Onun için o kadar mutlu oldum ki... Hatta onunla konuşmak istedim onu tebrik etmek istedim... Ama korktum... Onun benim gibi düşünmemesinden... 
  Bugün bir kez daha anladım... Zaman o kadar hızlı akıyor ve bizi o kadar hızlı sürüklüyor ki geçmiş bazen sanki hiç yaşanmamış gibi oluyor... Tamamen yabancı...

Aşk dediğin...

  Aşk dediğin dört duvardır bulunur göklerde

  Yıksan altında kalırsın 

  Yıkmasan içerde inan...

!!!

Yıllar geçiyor. Sonra eskiden korktuğu, çekindiği, utandığı şeylerin o kadar da önemli olmadığını farkediyor insan...

Teoman

...

  Hayat ne kadar garip hem yalnız kalmak isteriz hem de en çok ondan korkarız... Hep şikayet ederiz ama ödümüz patlar yalnız kalmaktan...

  Benim en büyük korkum belki de yalnızlık... Bazende en çok aradığım...